การบรรพชาอุปสมบท

พ.ศ. 2535 (พรรษาที่ 1) ฝึกกัมมัฐฐานแบบ สัมมา อะระหัง ณ วัดถ้ำเขาอีโต้ จ.ปราจีนบุรี

พ.ศ. 2536 (พรรษาที่ 2) เริ่มฝึกกัมมัฐฐานแบบ เตโชกสิน ณ.วัดบ้านกรุงราชบำรุง จ.ปราจีนบุรี

เริ่มออกเดินธุดงค์เป็นพรรษาแรกกับคณะหลวงพ่อภาวนาพุทโธ จาก จ.กาญจนบุรี ไป จ.นครปฐม

พ.ศ. 2537 – 2539 (พรรษาที่ 3 – พรรษาที่ 5 ) ฝึกกัมมัฐฐานแบบวิปัสสนา ณ วัดเขาตะแบก
อ. บ้านค่าย จ.ระยอง

พ.ศ. 2540 – 2542 (พรรษาที่ 6 – พรรษาที่ 8) ฝึกกัมมัฏฐานแบบ สมถะ(เจริญธาตุ) และ วิปัสสนา ณ ที่พักสงฆ์สวนขนุน(ถ้ำเขาชะอางค์) อ.เขาชะเมา จ.ระยอง

พรรษาที่ 6 เริ่มออกเดินธุดงค์ตามป่าเพียงลำพังจาก จ.นครนายก ไป จ.สระบุรี ได้พำนัก ณ วัดป่าไตรธรรม เป็นครั้งแรกที่ได้มีการพบกับพระที่มีสมาธิ ที่สามารถสัมผัสได้ (มีการเพ่งสมาธิกันระหว่างพระอาจารย์ฉันท์ และพระผู้มีกาลพรรษา 24 ซึ่งพระอาจารย์สามารถวัดได้ว่าพลังสมาธิของพระอาจารย์มีมากกว่า จนท่านยอมรับ)

พรรษาที่ 7 ธุดงค์จาก ดอยแม่สลอง จ.เชียงราย ไป จ.พิษณุโลก พระอาจารย์มีโอกาสได้ไปพบกับพระอาจารย์สมศักดิ์ ปานแดง ซึ่งมีชื่อเสียงด้าน เตโชกสิน มากๆ ในสมัยนั้น ณ ถ้ำเชียงดาว (พระอาจารย์ฉันท์ได้มีการปะทะกันด้านกสินกับพระอาจารย์สมศักดิ์ ซึ่งท่านพระอาจารย์สมศักดิ์ให้การยอมรับในสมาธิของพระอาจารย์ฉันท์ว่ามีมากกว่า)

พระอาจารย์ฉันท์ได้มีโอกาสไปพำนัก ณ ที่พักสงฆ์ถ้ำสมบัติ อ.นครไทย จ.พิษณุโลก เป็นครั้งแรกที่ได้พบกับ หลวงปู่ค่อม ผู้ทรงอภิญญา

พรรษาที่ 8 พระอาจารย์ฉันท์ได้ไปธุดงค์ที่ทุ่งใหญ่นเรศวร กับ พระอาจารย์วิฑูรย์

พ.ศ. 2543 (พรรษาที่ 9 ) ฝึกกัมมัฏฐานแบบวิปัสสนา ณ วัดตะเคียนทอง จ.ระยอง

พ.ศ. 2544 – พ.ศ. 2545 (พรรษาที่ 10-พรรษาที่ 11) ท้าวสักกะเทวราชนิมนต์พระอาจารย์ที่ จ.เชียงรายให้ไปจำพรรษาที่ ถ้ำผาบ่อง ต.โคกงาม จ.เลย เพื่อจะได้พัฒนาทางด้านการปฏิบัติได้ดีขึ้น ในตอนนั้นพระอาจารย์มีปัจจัยติดตัวอยู่ 300 บาท ตั้งใจจะไป อ.พาน แต่ไม่มีรถโดยสารวิ่งเลย หารถไป จ.แพร่ ก็ไม่มีที่นั่ง บังเอิญว่ามีรถ เชียงราย – นครพนม ผ่านมา ค่ารถ 250 บาท จึงขึ้นรถไปและได้ไปลงที่ถ้ำผาบ่อง โดยการเดินจากปากซอย เข้าทางเกวียนไป 5 กม. เวลา ตี 2

พรรษาที่ 10 – 11 พระอาจารย์อธิษฐานเนสัชชิก ตลอดพรรษา

พ.ศ. 2546 (พรรษาที่ 12) พระอาจารย์ฉันท์ออกเดินธุงดงค์มาจากดอยแม่สลอง – เชียงใหม่ – ลำพูน – ลำปาง มาพำนักที่ วัดน้ำตกสายรุ้ง จนถึงปัจจุบัน